Berichten, Nieuws

EEN SPOEDCONSULT MET DE PUP

Lifeocoachleidy
Wat een cadeau vandaag zeg; prachtig weer, echt in het bos werken en 2 heerlijke en onwijs gedreven meisjes van 7 en 8 jaar die ik mocht gaan coachen met hun vader. Wat heb ik toch een fijne baan om altijd buiten met dieren en gemotiveerde mensen te werken. In het bijzonder vind ik het onwijs fijn om met kinderen te werken, omdat die totaal nog niet in hun hoofd zitten, waardoor ze veel eerder in hun eigen kracht komen. Daarbij zijn ze lekker direct en nieuwsgierig en heb ik altijd snel een klik met ze. Heerlijk toch, om als bijna 27-jarige te levellen met een kind van 7 & 8. Ik leef er altijd helemaal van op.

Toen ik de mail las van Joris (de vader van de meiden), was het duidelijk dat hij niet nog 2/3 maanden op mijn komst wilde en kon wachten. Hij koos voor een spoedconsult (is binnen 1 week) van 2 uur en wilde heel graag dat zijn dochters Flo en Aurelie ook gingen leren hoe met Donny om te gaan. Donny, is een Labrador pup van 6 maanden en een lieve hond, maar zeker met een pittig karakter en veel energie.

Op de hondenschool deed hij het perfect en was de uitdaging voor hun alle al gauw zoek, want daar deed hij het prima en kende hij de trucjes, maar aan de riem trok hij alsmaar en was ieder takje een reden tot flink trekken. Het irriteerde hem en hij wil gewoon dat zijn kinderen ook met de hond kunnen lopen. Hij was blij dat ik ook kinderen coach, graag zelfs, want ieder gezinslid dient de hond hetzelfde te behandelen.

Bij aankomst, trof ik 2 hele beleefde meisjes aan met een grijns van oor tot oor, want ik hoorde al snel; ”Nou Leidy, ze waren wel erg benieuwd naar jou hoor.” Ik ben zo’n 2 jaar terug bij de buren van ze geweest en die hebben ze naar mij doorverwezen. Het ijs was al heel snel gebroken toen ik zei; ”Jullie gaan lekker meedoen.” Het begin waren ze nog wat stil, maar kinderen voelen zich altijd heel snel op hun gemak bij mij en al snel konden ze heel goed onder woorden brengen waar ze tegen aanliepen. ”Leidy, Donny hapt en is wat lomp en trekt.”

Bij de riem omdoen zag ik al gelijk dat Donny de zwakke (=onzekere) energie van Aurelie voelde, waardoor hij ruimte voelde om in haar handen te happen en in de riem. Wanneer hij dit deed, trok ze haar handen weg (logisch), maar zo zag Donny het als een spel. Ik liet haar direct zien hoe ze dit kon voorkomen. Ze glunderde helemaal toen het haar ook lukte. Aan de riem was het nog net geen vliegles voor de meisjes, maar het was duidelijk dat de meiden fysiek niet veel konden. Joris, die kon dat wel, maar dat maakt het niet relaxter.

Toen ik voordeed hoe je ontspannen kunt wandelen, hadden ze er al helemaal zin in. En echt, ik heb volgens mij nog nooit zulke mentale jonge sterke meisjes ontmoet. Ik heb ze bijna op een volwassen manier gecoacht, zo gedreven en mentaal sterk waren ze en wat een geduld hadden ze. Van hun gewicht moesten ze het echt niet hebben, maar wow! Wat gingen Aurelie en Flo uit hun comfortzone. Ik vond het zo tof hoe ze mij volledig vertrouwde en alle zeilen bij zetten om toe te passen wat ik iedereen leer. De ene hi-5 naar de andere ging er de lucht in!

De meiden stonden te springen om te filmen, dus ik moet nog even zien wat daaruit is gekomen haha. Het was in ieder geval een mooi verschil en ik vernam van hun vader dat ze al vroegen wanneer ik weer langs zou gaan komen.

Een dankbaar en fijn consult.

[siteorigin_widget class=”SiteOrigin_Widget_Image_Widget”][/siteorigin_widget]

Geef een antwoord